എന്താണ് മനുഷ്യന് ഭക്ഷിക്കാന് ശുദ്ധമായിട്ടുള്ളത്? ഈ ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം ഒന്നുമില്ല എന്നു തന്നെയാണ്. കുടിക്കുന്ന വെള്ളം, ശ്വസിക്കുന്ന വായു, കഴിക്കുന്ന ആഹാരപദാര്ത്ഥങ്ങള് തുടങ്ങി എന്തിലും ഏതിലും മനുഷ്യന്റെ അത്യാഗ്രഹം അതിന്റെ പല്ലും നഖവുമായി മനുഷ്യനെതന്നെ കടിച്ചുകീറാന് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കാസർകോട്ടെ എന്റോസള്ഫാന് മാത്രമല്ല മനുഷ്യനെ ജീവിക്കാന് അനുവദിക്കാതിരിക്കുന്നത്. വയനാട്ടിലെ വാഴകൃഷിയും കോട്ടയത്തെ റബ്ബര് കൃഷിയും എന്തിന് മേട്ടുപ്പാളയത്തില് നിന്നുവരുന്ന കറിവേപ്പില വരെ മനുഷ്യനെ കൊന്നെടുക്കാന് തയ്യാറെടുക്കുകയാണ്. ലാഭത്തിനു വേണ്ടി ചെയ്യുന്ന പ്രവര്ത്തനം തങ്ങളുടെ തന്നെ മരണത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന വിവരം കൃഷിക്കാര് അറിയാന് തുടങ്ങിയെങ്കിലും അതത്ര ഗൗരവമായി അവര് കാണുന്നില്ല. മരണത്തേക്കാള് വലുത് ലാഭമാകുമ്പോള് അവന്റെ മണ്ടയില് മറ്റൊന്നും കടക്കുന്നില്ല. ജനങ്ങളുടെ വോട്ടില് സുഖജീവിതം നയിക്കുന്നവര്ക്ക് എന്തും പറയാം. അവര്ക്ക് കഴിക്കാന് കരിമീനും കുടിക്കാന് അക്വാഫിന വെള്ളവും കിട്ടും. എന്നാല് ഉടുതുണിക്ക് മറുതുണിയില്ലാത്ത ഒരുപാട് ജീവിതങ്ങള് ഈ മേഖലകളില് ദൂരിതമനുഭവിച്ച്, ആത്മഹത്യ ചെയ്യാന് പേടിയുള്ളതുകൊണ്ട് മാത്രം ജീവിക്കുന്നുണ്ട്. അവര്ക്ക് വേണ്ടി സൈകതത്തിന്റെ ഈ ലക്കം സമര്പ്പിക്കുന്നു.
Saikatham is an online malayalam magazine where all well known malayalam writers from kerala are contributing there Poem, Story, Feature, novels. Here you can enjoy the soul of eminent malayalam literature. malayalam, online magazine, malayalam poems, malayalam stories, essays, debates, kavithakal, kadha, kavitha, free online magazine, malayalam literature, young generation poems, malayalam blogs, Unicode fonts, Malayalam blog aggregator
Friday, February 4, 2011
Thursday, October 7, 2010
വിശപ്പും ദാഹവും ഏറെക്കുറെ ഒന്നിച്ചുണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥകളാണ്. പക്ഷേ, മലയാളിക്ക് വിശപ്പില്ല, ദാഹമേയുള്ളൂ എന്നതാണ് സ്ഥിതി. ഒന്നും ഭക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിലും 'കുടി'ച്ചിരിക്കണം. അതിനാലാവാം 'മദ്യമില്ലാതെന്ത് ആഘോഷം' എന്നിടത്തേക്ക് മലയാളി എത്തിയത്. ഇക്കഴിഞ്ഞ ഓണത്തിന് കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ മദ്യമാണ് മലയാളി കുടിച്ചു തീര്ത്തത്. മണല് വാരി പുഴകള് വറ്റുന്ന ഇക്കാലത്തും മദ്യപ്പുഴ കേരളത്തില് ഒഴുകുക തന്നെ. ആഘോഷ വേളകള്ക്കു മേല് ഉരുള്പൊട്ടിയൊഴുകുന്ന മദ്യമില്ലാതെ വയ്യ എന്ന സ്ഥിതിയിലേക്ക് കാലം മാറിപ്പോവുന്നു. മദ്യപ്പെരും പെയ്ത്തില് ഉള്ളവന്റെയും ഇല്ലാത്തവന്റെയും കാശു കൊണ്ട് സര്ക്കാര് ഖജനാവുകള് നിറയുന്നു. 'കാണം വിറ്റും കള്ളുണ്ണണം'....
Wednesday, September 8, 2010
Tuesday, September 7, 2010
Wednesday, August 11, 2010
Saikatham August 2010
"കൈകളില്ലാത്തവന് എങ്ങനെ ആഹാരം കഴിക്കുമെന്നോര്ത്തല്ല അവനിനിയെങ്ങനെ ആയുധമുപയോഗിക്കും എന്നോര്ത്താണ് എന്റെ ദു:ഖം" ഇതൊരു കവിതയാണ്. ഏതൊരു നല്ല കവിതയും ജീവിതത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലുമൊരു അനുഭവത്തില് നിന്നാണ് പലപ്പോഴും ഉരുത്തിരിയുന്നത് . കവിതയെക്കുക്കുറിച്ച് പറയാനല്ല, മുകളില് ഒരു കവിത കുറിച്ചത്. മറിച്ച് ഒരു മനുഷ്യന്റെ കൈ എങ്ങനെയാണ് ആയുധത്തിന് ഇരയാവുന്നത് എന്ന് സൂചിപ്പിക്കാനാണ്. ഇപ്പോള് തീര്ച്ചയായും ആ വരികള് എഴുതിയ കവി ദുഖിക്കുന്നുണ്ടാവണം. കൈകള് ഛേദിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യന് ഇനിയെങ്ങനെ ആഹാരം കഴിക്കുമെന്നോര്ത്ത് ആ കവി ഇപ്പോള് സങ്കടപ്പെടുന്നുണ്ടാകണം, തീര്ച്ച. കുറ്റം ചെയ്ത അവയവം ഛേദിക്കുക എന്നത് ഒരു ജനാധിപത്യരാജ്യത്തിനും, എന്തിന് ഒരു വേടനുപോലും യോജിച്ചതല്ല. മനസ്സിലെ കാടത്തത്തിന്റെ ഏറ്റവും നീചമായ രൂപമാണത്. ഒരു കിളി അമ്പേറ്റ് പിടഞ്ഞപ്പോള് ഹൃദയം നൊന്ത ആദര്ശം പാഠപുസ്തകങ്ങളില് നിന്ന് ഇപ്പോഴും നിശബ്ദമായും, ചിലപ്പോള് നിലവിളിയായും ഉയരുന്നുണ്ട്. എന്നാല് നമ്മുടെ കാതുകള് ബധിരങ്ങളായിരിക്കുന്നു. ഉത്തരം പറയുന്നത് ആയുധങ്ങളാകുമ്പോള് നഷ്ടപ്പെടുന്നത് സംവാദത്തിനുള്ള ഇടങ്ങളാണ്. ഒരു വാക്ക് കൊണ്ട് ചീത്തയാകുന്നതല്ല, ഒരു സമൂഹവും. അതിനെ തിരിച്ചറിയാനും ചീത്തയാണെങ്കില് തിരുത്താനുമാണ് എല്ലാ ഗ്രന്ഥങ്ങളും മനുഷ്യനെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്.
Subscribe to:
Posts (Atom)


